Pomysł na Uroczysko Lubniewsko urodził się pod koniec ubiegłego tygodnia, a właściwie chodziło mi o eratyk zwany Kamieniem Sobierajskim. Nie jest to ten kamień który Janusz Sobierajski wniósł kilka lat temu na Giewont a później musiał go rozbić kiedy władze TPN zagroziły obciążeniem kosztami jego usunięcia. Ten mój to kilkunastotonowy kamyk leżący na polach pod osadą Sobieraj nad Uroczyskiem Lubniewsko.
   Kiedyś już się na niego natknąłem przypadkowo, a dziś chciałem to zrobić z pełną premedytacją. Problem w tym że miałem tylko przybliżoną lokalizację i zawsze kiedy wjeżdżam na Uroczysko krążę po plątaninie dróg pożarowych. Fakt że są utwardzone szutrem i wyposażone w infrastrukturę w postaci ławek.
  Wybrałem jedną z nich, akurat taką która nie była utwardzona i na domiar złego została świeżo zniszczona przez maszyny leśne. Wyprowadziła mnie wprawdzie na pola pod Sobierajem ale kamienia ani widu. Pozostało ruszyć przez pole skrajem lasu w kierunku Żubrowa, po ok 2 km jazdy na przełaj po oranym jest kamyk. Był znacznie dalej od miejsca w którym przypuszczałem.

    W pobliskim lesie natrafiłem na drogę z znakami zielonego szlaku rowerowego. Na dole prześwitywały wody jeziora Lubniewsko ale pomny na świeżo pokonane pole nie chciałem ryzykować kolejnego hardkoru z przedzieraniem się przez krzaki, ruszyłem szlakiem. Przed polem biwakowym "Uroczysko Żubrowskie" poczułem się jak w domu, tu już bywałem. Potem czerwonym szlakiem nad brzegami Wąwozu Żubrowskiego zjechałem do doliny Czerwonego Potoku. 
    Jezioro Lubniewsko leży kilkadziesiąt metrów niżej niż otaczające je pola. Opadające stoki porasta las przecięty kilkunastymi głębokimi jarami. Największy z nich o największej głębokości mniej więcej 40 metrów to wspomniany Wąwóz Żubrowski. Do jeziora wpada Czerwony Potok, strumyk o długości ok 2,5 km płynący w zabagnionej dolince mający swoje źródliska w głębokim kotle za mostem kolejowym. Ilość przepływającej wody starczyła do napędu młyna, dziś po młynie została tylko przeprawa przez dolinę i parę kupek kamieni.
   Ruszyłem w górę strumyka do drogi na Glisno.


    Zanim opuściłem uroczysko zboczyłem pod most kolejowy nad doliną Czerwonego Potoku. Z tego co wiem linia kolejowa z Międzyrzecza do Rzepina nie jest nieużytkowana, nie drapałem się na górę żeby zobaczyć torowisko. Pod mostem strumyk ulega spiętrzeniu i rozlewa się tworząc staw zwany Żabim Okiem. Pod ścieżką widać ślady działalności bobrów.


   Pozostało jeszcze wydostać się do Glisna i wrócić szosą do domu. Do Glisna jedzie się wygodnie drogą poprowadzoną po nasypie rozmontowanej i skradzionej przez Rosjan w 1945 r. linii kolejowej z Gorzowa do Sulęcina. W Lubniewicach zerknąłem na świeżo wyremontowany rynek. Trochę za dużo betonu i kamienia, ale przedtem było również podobnie.
   O skali pofałdowania terenu w okolicach Lubniewska niech świadczy suma podjazdów 543 m w pionie.

   Lasy w okolicy Lubniewic ostatnio nie mają dobrej prasy, niedawno po kilku dniach poszukiwań nad jeziorem Krzywym odnaleziono zwłoki operatora filmowego Witolda Płóciennika. Zmarł z przyczyn naturalnych, ale jest to swoiste memento aby nie włóczyć się po kniejach w pojedynkę. Mimo wszystko wypuściłem się samotnie w kierunku Lubniewic drogami pożarowymi poprzez lasy, chodziło mi o sprawdzenie przejezdności dla rowerów dwukilometrowego łącznika pomiędzy Pniewem a rzeczką Lubniewką. Okazało się że drogi są w niezłym stanie. Co prawda nikogo na nich nie spotkałem ale są użytkowane.
   Mam w planach wyjazd do Uroczyska Lubniewsko, będzie możliwość skorzystania z tego szlaku.
   Mogłem z Lubniewic wrócić szosą, wydawało mi się że to byłoby pójściem na łatwiznę. Wybrałem wariant leśny, do drogi krajowej 24 doliną Lubniewki, kilka kilometrów krajówką, potem zwrot przez Trzebiszewo i Rakowo.  

    Popołudniu na godzinkę po okolicy. Ważne było żeby przejechać co najmniej 20 km, takie sobie założyłem minimum skoro już wyciągam rower. Pogoda wyjątkowo przyjazna, takie wrześnie lubię.
   Przy okazji zerknąłem na śliwki na skraju lasu pod Zemskiem. Wygląda na to że się spóźniłem, zastałem tylko zdeptaną trawę i trochę owoców na wysokości wymagającej drabiny. Szkoda bo te mają wyjątkowe walory smakowe, kupowane z sadów nie sięgają im do pięt.


Pokaż trasę GPS

    Właściwie tytułowe Twierdzielewo zaledwie liznąłem ale nie było też priorytetem. Wyjechałem żeby pojeździć kilka godzin, a ten kierunek wydawał się mało wyeksploatowany Ponadto chciałem przejechać leśną drogą która według mojego wyobrażenia mogłaby być jedną z wersji dojazdu do wioseczki.
   Wjechałem i wyjechałem w zaplanowanym miejscu natomiast to co było pomiędzy wymknęło się nieco spod kontroli. W rzadko odwiedzanym miejscu wszystkie rozjazdy wydają się jednakowe i na którymś przestrzeliłem.
   Podobno można się już natknąć na grzyby, sąsiad się chwali wynikami. Przede mną chyba jednak się ukrywają, nie natknąłem się na nic co można by uznać za jadalne. 
  


Pokaż trasę GPS

   Zaryzykowaliśmy z żoną spacerową wycieczkę do Świniar. Pogoda jaka jest każdy widzi, niemniej w porannych godzinach kiedy się wypuściliśmy miało nie padać. Przewidywania sprawdziły się o tyle że przez szczęśliwy przypadek nie zmokliśmy ale na półmetku dopadł nas rzęsisty deszcz. Skórę uratowała nam wiata, a po tym pierwszym deszczu czasu starczyło zaledwie na powrót. Potem przez całe popołudnie padało już falami a w szczytowym momencie sypnęło gradem.
   Dziś podobnie jak wczoraj ostro zawiewało, na szczęście droga leży na skraju lasu i drzewa łagodziły podmuchy. Bikestats nadal nie zaciąga mapek z Stravy, korzystam z awaryjnego Garmina.
   
   Jakiś zwierzak w ciągu ostatnich 48 godzin w sposób nieprzemyślany włożył sporo pracy w budowę nory na skarpie przylegającej do ddr-ki. Nie widać nowych śladów łap, wygląda na pustostan, zapewne uznał że przeszkadza mu panujący poniżej ruch.



Pokaż trasę GPS

    Średnia pętla rowerowa przez Przytoczną i okolice. Trasa szutrówką do Krasnego Dłuska, asfaltem do Nowej Niedrzwicy, szutrówką do Przytocznej i szutrówkami z małymi odcinkami asfaltu z Przytocznej do Chełmska przez Rokitno. Jest to mniej więcej pół trasy Tour de Gminy Przytoczna.
    Towarzyszyło mi dziś dwie osoby, mój stary druh z szlaków oraz pewna młoda osoba. Kolega od poniedziałku wraca do pracy po urlopowym lenistwie. A jak zniosła trasę młodzież jeszcze nie wiem, mam nadzieję że skończy się tylko na zakwasach.
    Należałoby jeszcze wspomnieć o niedogodności, cały czas towarzyszył nam chwilami dosyć dokuczliwy wiatr, i Strava jakoś nie chce dziś współpracować z blogiem, mapka pochodzi z Garmina.
   Jak mówi przysłowie.. biednemu zawsze wiatr w oczy. 😊



Pokaż trasę GPS

    Wyjazd do Świniar dla zaspokojenia potrzeby ruchu. Trafiłem idealnie w lukę pomiędzy kolejnymi przelotnymi opadami.  Przekropna pogoda podziałała na frekwencję na ddr-ce, dziś pustki.

     W Twierdzielewie przy każdej kolejnej uroczystej okazji pojawiają się fajne kompozycje, a skoro jest okres dożynkowy prawdopodobnie pojawiło się coś nowego.  Jazda do Twierdzielewa zatem przesądzona.
    Do Twierdzielewa drogą którą odkryłem jakiś czas temu, czyli szosą pod Międzyrzecz i nową drogą szutrową wąskim pasem lasu pomiędzy Rojewem a Kalskiem. Niedawno znajomy twierdził że Lasy Państwowe będą zmniejszać ilość szlabanów, a mnie się wydaje że jest wręcz przeciwnie, zwiększają. Do niedawna szutrówka była otwarta a dziś pojawiły się dwa nowe szlabany. 
   W Twierdzielewie jest nieco skromniej niż przypuszczałem ale również kolorowo. Przejażdżkę pociągnąłem dalej przez las przypadkowo odkrytą drogą do Chełmska.

    Wypuściłem się w okolice Krzywokleszcza. To taka śródleśna osada składająca się z dwóch domów, kiedyś było ich więcej. Po reszcie do dziś zostało tylko kilka pagórków ukrywających fundamenty.
   Chciałem tam dotrzeć nieco inną drogą niż zazwyczaj i lekko chybiłem. Okazało się że z mojej drogi nie było żadnego zjazdu w lewo, w prawo zresztą również i w ten sposób miałem okazję pojeździć po chaszczach. Powrót do Starego Dworku i przez Zemsko do domu.
   

    Trochę kluczenia po okolicy i na koniec Świniary. Nie mogłem wypuścić się gdzieś dalej ze względu na ścisłe ramy czasowe, miałem czas wolny od.. do... Nie lubię takich sytuacji ale czasem nie da się ich uniknąć.