Przejażdżka po zmrożonym lesie to nie był najlepszy wybór, niewielki śnieg ukrywał pułapki pozostawione po poniedziałkowej gołoledzi. Lepiej by było tak jak pierwotnie planowałem pozostać przy szosach.
   Udało się przejechać bez upadków ale kilkakrotnie musiałem się ratować kontrolowanymi ślizgami na małych szybkościach. Lokalne szosy były wprawdzie bez śniegu ale zjeżdżanie do prawej przy wymijaniu też groziło poślizgiem. Generalnie trzeba sobie odpuścić do czasu aż zniknie na nich oblodzenie.
   Marszruta prowadziła wzdłuż trasy S-3, potem w kierunku leśniczówki przy Obrze i skrajem lasu do szosy z Starego Dworku.

    Po wczorajszej gołoledzi podjąłem próbę wyjazdu w pola pod Starym Dworkiem. Szosy przejezdne, nieco gorzej z drogami polnymi ale przy odrobinie ostrożności wróciłem w całości.
    Brakowało mi takich oszronionych pejzaży.
 

   Temperatura w przedziale -4 do -2 ℃, bezwietrznie, w sam raz aby wyskoczyć nad Wartę i Obrę. Warta od wczoraj u nas stanęła chociaż znajoma mieszkająca 20 km w górę rzeki twierdzi że u nich jeszcze spływa śryż. Natomiast na Obrze lodu nie widać, przymarzła tylko gdzieniegdzie w miejscach gdzie nurt jest mniej wartki.
   Dla uzupełnienia dystansu pokręciłem się trochę na obrzeżu lasów w okolicy Starego Dworku.

    Ponownie do lasu. Kierunek i wybór dróg spontaniczny. Nawet te piaszczyste są zmrożone więc jeździło się przyjemnie, omijać musiałem jedynie te najbardziej uczęszczane. Na nich zachowała się jeszcze warstwa lodu, szkoda ryzykować zdrowia.

     Dziś wyprawa do lasu, tym razem nad Obrę i Wartę. Na początek wzdłuż bagienek ciągnącym się przy południowym brzegu pradoliny Warty od Obry w kierunku Trzebiszewa. Bagienka te na dalszym odcinku przechodzą w dwa całkiem spore bagna. Do bagien jednak dziś nie dotarłem z prozaicznych powodów, po pierwsze z tamtejszych dróg nikt od dawna nie korzystał a ja nie miałem ochoty przedzierać się w śniegu przez chaszcze, a po drugie dalej już nie ma przejazdów pod S3.
    Druga część wycieczki odbyła się w lasach nad Obrą na wysokości Starego Dworku. Powrót na prawy brzeg Obry przez mosty w Starym Dworku.
    Temperatura oscylowała w przedziale -6 do -4℃, w stosunku do wczorajszej można mówić wręcz o upałach.
    Następnych kilka dni mam wykreślone z rowerowego grafiku, zatem nie będę się pojawiał przynajmniej do najbliższej soboty.

   Wyskoczyłem na dwie godziny do Puszczy. Ciepłe buty, grube rękawice i ruch zrobiły swoje pomimo tego że temperatura wewnątrz lasu w porywach spadała do -10°C.  
   Trasa przejechana drogami pożarowymi po śladach samochodów z drewnem. W zamarzniętej ziemi nie zostawiły kolein więc jechało się całkiem przyjemnie, a jazda po dziewiczym śniegu kosztowałaby o wiele więcej wysiłku 
   Nawiasem wspomnę że podobno wczoraj w lasach sąsiedniego nadleśnictwa Karwin widziano wędrujące żubry. Nie miałem jak dotąd szczęścia napotkać żadnego zwierzaka tego kalibru na wolności. Chociaż z drugiej strony nie bardzo sobie wyobrażam co bym zrobił gdyby przy bliskim spotkaniu taki bydlak  zwrócił na mnie uwagę. 
   Powrót szosą z Świniar.

   Niedawno przeglądałem stare tomy-roczniki  "Ziemi międzyrzeckiej w przeszłości", w tomie XVI z roku 2018 natrafiłem na artykuł Ryszarda Patorskiego o cmentarzach na terenie naszej gminy. Lokalizacje wszystkich dawnych cmentarzy ewangelickich w okolicy są mi znane z mojej wieloletniej włóczęgi po Puszczy Noteckiej i jej obrzeżach. Po lekturze artykułu okazało się że w Gościnowie oprócz dwóch znanych mi cmentarzy w centrum wioski, w pobliskim lesie znajduje się jeszcze jeden. Cytuję za artykułem  "Trzeci, również ewangelicki, około 200 metrów od zabudowy wsi w jej wschodniej części na skraju lasu (obręb Lipki Wielkie, oddział 118g) o powierzchni 0,48 ha. Założony w połowie XIX wieku z czytelnym układem kwaterowo-alejowym o zwartym drzewostanie: 26 dębów, 6 świerków oraz sosna, 2 żywotniki i brzoza." O tym cmentarzu dowiedziałem się po raz pierwszy, zaintrygował mnie.
   Namierzyłem z grubsza jego lokalizację i dziś ruszyłem na poszukiwania. Wymagały zboczenia o około 2 km. z drogi Dobrojewo-Gościnowo. Kilka nieudanych prób na pograniczu wiosek i przy trzecim podejściu na skraju lasu natrafiłem na kilka rzędów grobów skrzynkowych. Nie bardzo rozumiem intencje jego założycieli skoro w obydwu pobliskich wioskach zarówno w Dobrojewie jak i Gościnowie były czynne cmentarze przy kościołach. Domyślam się że chodziło zapewne o jakieś różnice wyznaniowe. Miejsce odludne, chociaż w odległości jakichś 0,3 km. widać zaplecze jakiegoś obejścia.  Stan zachowania podobny jak na wszystkich ewangelickich. Wszędzie ślady po buchtujących dzikach, uwagę zwraca ziemia wybrana w dwóch skrzynkach na głębokość ok 75 cm. Może są ślady po hienach.
   Pomimo temperatury 6-7 stopni na minusie jeździło się dziś bardzo przyjemnie.  

    Próbna jazda w warunkach zimowych. Dotychczas najbliżsi w obawie o całość moich starczych, spróchniałych kości usilnie (posuwając się nawet do gróźb) odradzali mi wyjazdy. Dla świętego spokoju dałem sie przekonać i rzeczywiście siedziałem spokojnie na czterech literach. Dziś restrykcje zostały ze mnie warunkowo zdjęte i ruszyłem na szlak.
    Szlak krótki, w większości w zaśnieżonym lesie nad Obrą. Trochę obawiałem się wyślizganych dróg na tzw. Szlaku Bobrów. Okazały się jednak nie takie straszne i przy zwiększonej ostrożności zupełnie bezpieczne. Z pełnego szlaku wyłączyłem odcinek początkowy spod siedziby nadleśnictwa a dla uzupełnienia dystansu dołączyłem kawałek przy drodze S3.

     Na rozpoczęcie nowego sezonu do Murzynowa i z powrotem. Pogoda dziś nie sprzyjała turystyce. Był wiatr w oczy i chwilami padał topniejący śnieg. Wyjazd był tylko po to aby zrobić pierwszy krok.  Powrót tą samą drogą.

  Symboliczne kilka kilometrów na zakończenie roku. Byłem na rynku i sprawdzić co na działce.
  Niniejszym składam wszystkim cyklistom życzenia wielu ciekawych wrażeń i przyjemności z rowerowych wypraw, dużo zdrowia i wolnego czasu na wyjazdy. Do siego Roku.