Kilka dni temu na Facebooku w grupie "Powiat Międzyrzecki historia i współczesność" pojawiła się widokówka z dawnego Bledzewa i wywiązała się dyskusja na temat przedstawionych budowli. Jedna z nich szczególnie mnie zaciekawiła, tym bardziej że nigdy wcześniej o niej nie słyszałem. Była to świątynia ewangelicka. O ewangelikach w Bledzewie moje podstawowe źródło informacji jakim jest Google milczy
   Bledzew w Polsce przedrozbiorowej leżał w dobrach klasztornych a mnisi nie dopuszczali do osiedlania się w swoich dobrach innowierców. Sytuacja zmieniła się dopiero w okresie władzy pruskiej, ale wspólnota ewangelicka była tu raczej stosunkowo niezbyt liczna. Świątynia musiała powstać około połowy XIX wieku ponieważ natknąłem się gdzieś na informację że po kasacie bledzewskich cystersów w roku 1835 padła propozycja aby dotychczasową katolicką świątynię przekazać ewangelikom, w zamian katolicy mieli otrzymać kościół klasztorny. Wszystko spaliło na panewce i w rezultacie  klasztor i kościół klasztorny zostały w roku 1843 rozebrane do fundamentów. Stąd wniosek że kościółek powstał dopiero po roku 1843.
  W dyskusji padło przypuszczenie poparte niezbyt czytelną mapą że kościółek ten mógł leżeć na terenie dawnego cmentarza ewangelickiego. Bywałem tam wcześniej ale wobec braku nagrobków nie zwracałem większej uwagi na inne ślady. Dziś miałem około dwóch godzin na wypad w teren. Postanowiłem sprawdzić co tam można odnaleźć.
   Sam cmentarz leży na pagórku po prawej stronie drogi do Sokolej Dąbrowy i sprawia wrażenie mocno zaniedbanego parku. Od ulicy w górę prowadzi otoczona szpalerem starych drzew alejka. Wewnątrz, wśród drzew daje się zauważyć porośnięte bluszczem wzniesienie w kształcie prostokąta ok 15 x 10 m. Spod ściółki wygrzebałem trochę okruchów cegieł więc to pewnie to. 
  Przy okazji zajrzałem na pobliski cmentarz komunalny. I na tym skończył mi się dzisiejszy limit czasu. Poniżej kilka zdjęć z bledzewskich cmentarzy

Pokaż trasę GPS

    Wyjazd dopiero po deszczu. Popołudniowa, ryzykowna (zachodziła obawa że nie zdążę wrócić przed zmrokiem) trasa do Lubniewic. Zahaczyłem o okolice zamku Lubomirskich i Parku Miłości. Poniżej kilka zdjęć z Lubniewic.


Pokaż trasę GPS

      Miniony tydzień był czasem abstynencji rowerowej. Dziś pierwszy wyjazd listopadowy, była to szeroka pętla przez Bledzew, Międzyrzecz i Przytoczną. Poniżej kilka zdjęć z Gorzycy pod Międzyrzeczem.




Pokaż trasę GPS

   Przez Międzyrzecz aby zapalić znicze. 



Pokaż trasę GPS

   Kiedy nie ma pomysłu i czasu na inną wycieczkę najprościej ruszyć w Puszczę. Skądinąd wiedziałem że zaprzyjaźniony Jednoślad z Drezdenka organizował rajd rowerowy "Po żółty jesienny liść" . Na sam rajd musiałbym ruszyć wcześnie skoro świt, ale rajdowicze mieli się zatrzymać na postój w gospodarstwie agroturystycznym "Wilcze Doły" w Zielątkowie odległym o ok 30 km od Skwierzyny. Odległość w sam raz aby zajechać i spotkać znajomych. Reasumując; jadąc do Zielątkowa zaliczyłem około 20 km puszczańskich dróg, spotkałem znajomych i wróciłem do domu częściowo szosą a częściowo lasami. W sposób nie do końca zaplanowany (nie, nie zabłądziłem) znalazłem się w pobliżu intrygujących kamieni-pomników, niestety nie wiem kogo lub co upamiętniają.
    Przy okazji wypatrzyłem nowo zbudowaną drogę pod Lipkami. Droga znakomita ale jeżdżącym turystycznie po Puszczy na razie niewiele daje ponieważ nie łączy się z już istniejącymi szlakami. 



Pokaż trasę GPS

   Wypad za Zalew Bledzewski z przeprawą przez Most Bieruta. 



Pokaż trasę GPS

   Do Puszczy aby trochę pojeździć, a gdy się trafi jakiś grzybek to przygarnąć. Pojeździłem duktami, a to co nazbierałem było wypatrzone z wysokości siodełka. Nadal cieplutko jak w lecie.




Pokaż trasę GPS

     Tytułowy Wilanów sam w sobie nie był celem wycieczki, tam po prostu zawróciłem w kierunku domu. Pomysł na trasę przez Strzelce Krajeńskie i kawałek Puszczy Gorzowskiej narodził się dopiero podczas jazdy przez Puszczę Notecką. 


    W Zwierzyniu zdecydowałem się na odwiedzenie leżącego nieopodal Gardzka. Kiedyś się tam zapuściłem zaciekawiony jakimś wpisem o pomnikach przed miejscowym kościołem.
    Z Gardzkiem związany był Balthasar Schonberg von Breckenhoff znany jako organizator administracji na terenach zajętych przez Prusy po I rozbiorze i akcji osuszania błot nadnoteckich. W r 1772 z polecenia króla rozpoczął budowę Kanału Bydgoskiego. Jeszcze przed zakończeniem budowy poważnie zachorował i jego obowiązki król Fryderyk II przekazał innym urzędnikom. Wraz z jego odejściem pojawiły się zarzuty zbyt rozrzutnego gospodarowania powierzonymi funduszami pomimo tego że nierzadko był zmuszony pokrywać wydatki na wynagradzanie pracowników z swoich prywatnych pieniędzy. Zgłaszane pod jego adresem rozmaite roszczenia doprowadziły go do utraty części majątku osobistego. Kolejnym ciosem był list króla z marca 1780 zarzucający mu niezgodność rachunków i zamiar przeprowadzenia rewizji finansowej. Wkrótce po otrzymaniu tej wiadomości zmarł na astmę w dzierżawionym przez niego majątku w Gardzku. Informuje o tym tablica wywieszona na miejscowym kościele.

     W Strzelcach zajrzałem tylko pod mury i zachowane w nich baszty: Bramę Młyńską i Basztę Czarownic. Przejeżdżając obok cmentarza zajrzałem na grób Ludwiga Nostera. Noster urodzony w 1859 r w Strzelcach był wybitnym malarzem związanym z niemieckim dworem cesarskim, znany był głównie z portretów i pejzaży. Artysta zmarł przedwcześnie w 1910 r, a jego ciało zostało przeniesione do rodzinnych Strzelec. Pomnik na grobie Nostera będący dziełem rzeźbiarza Hansa Latta  wykonany z białego marmuru przedstawia kobietę wspartą na postumencie z medalionem i wizerunkiem malarza. Obaj artyści byli znani w swoim czasie. Pomnik został odnowiony kilka lat temu z okazji setnej rocznicy śmierci artysty.


    Po opuszczeniu Strzelec przejechałem przez Wielisławice znane z kolekcji ciągników i motocykli w gospodarstwie popegerowskim. Niestety z marszu nie da się zwiedzić, może kiedyś będzie okazja. W Wilanowie zdecydowałem się na odwiedzenie Puszczykowa, maleńkiej osady w głębi Puszczy Gorzowskiej, oraz leśniczówki Przyłęsko. Ponownie na szosę wydostałem się przy Rybakowie.
   Ostatni dłuższy przystanek zrobiłem w Santocznie.  Osada powstała przy działającym do 1765 r młynie. Po wykupieniu młyna król pruski Fryderyk II polecił wybudować na jego miejscu kuźnicę z obiektami towarzyszącymi i mieszkaniami dla pracowników. Produkcja pierwotnie była przeznaczona na potrzeby wojska. Stopniowo w miarę rozwoju przemysłu i budowy nowoczesnych hut produkcja wyrobów stalowych w Santocznie stawała się coraz mniej rentowna. Ostatecznie do roku 1945 produkowano tu tylko lemiesze do pługów. Po 1945 wyposażenie zakładu wywieziono a budynek rozebrano. Do roku 1824 produkowano tu również blachę. Blach wyprodukowanych w Santocznie użyto do zbudowania pierwszej w Niemczech maszyny parowej.




Pokaż trasę GPS

  Z braku lepszego pomysłu nudna pętla drogami gruntowymi w rejonie Kijewic i Osetnicy z przedłużeniem do Nowego Polichna i Ludzisławic. Powrót szosą z Lipek Wielkich.




Pokaż trasę GPS

    Na cmentarz w Międzyrzeczu. Powrót przez Kursko i Bledzew.



Pokaż trasę GPS