Po okolicznych polach

   Zasadnicza część dzisiejszych miejskich uroczystości miała rozpocząć się po 16-tej więc nic nie stało na przeszkodzie żeby skorzystać przed obiadem z sympatycznej, jak na listopad, pogody.
  Intuicja podpowiadała mi żeby nie nastawiać się na więcej niż 20 km, no i nie pomyliła się. Na 21 kilometrze złapałem laczka i ostatnie kilkaset metrów pokonałem z buta.
  Trasa którą wykorzystuję sporadycznie, drogami  polnymi przy Międzyrzeckiej i nad S-ką do Zemska,  powrót szosą. Ryzykowałem czy nie przedłużyć jej do Starego Dworku ale Bóg ustrzegł. Czasem trzeba wierzyć przeczuciom 😊.

   W 1794 wybuchł w Skwierzynie wielki pożar, wskutek którego spłonął średniowieczny kościół parafialny oraz inne zabudowania kościelne, ocalała jednak plebania. Władze pruskie, które przed niespełna rokiem zajęły Skwierzynę podczas II rozbioru Polski, otaksowały szkody kościelne na sumę pięciu tysięcy talarów, ale nie wypłaciły parafii żadnego odszkodowania, zażądały natomiast uiszczania podatków, i to niemałych. Zapieczętowały kościół, z którego ostały się grożące zawaleniem mury i chyba także sklepienie lub strop, spłonął natomiast dach. Stan taki trwał niemal ćwierć wieku bowiem prowizorycznie odbudowany został dopiero po zakończeniu wojen napoleońskich w latach 1817-20, następnie gruntownie przebudowany w latach 1861-63  w kształcie zachowanym do dnia dzisiejszego.
  Nawiasem mówiąc,  wskutek działań wojennych i dokonywanych przez Rosjan celowych podpaleń, grabieży i dewastacji mienia, miasto zostało zniszczone prawie w 60%. Nieliczne ocalałe budynki publiczne zawdzięczają to tylko temu że korzystali z nich Sowieci np. kościół służył jako magazyn zrabowanego mienia, szkoły jako szpitale frontowe.