Santok

   Wycieczka do Santoka pod wieżę widokową. Okazją była chęć sprawdzenia jak został ułatwiony turystom dostęp do punktu widokowego na wzgórzu, dotychczas bowiem prowadziła tam dzika ścieżka przez krzaki i ktoś zamiejscowy miał poważny problem aby trafić pod wieżę. W ostatnim czasie wybudowano schody z granitowej kostki, wiatę i punkt widokowy. Pięknie i wygodnie chociaż wciągnięcie roweru kilkadziesiąt metrów ponad poziom drogi po schodach kosztuje nieco wysiłku
  Co do samej wieży, wieża o wysokości 15 m. wznosi się na Wzgórzu Zamkowym wyniesionym na 70 m nad poziom rzeki. W latach 1932-1934 w Santoku prowadzone były wykopaliska mające udowodnić niemieckość tych ziem. Fakt ten wykorzystał  ówczesny starosta landsberski, zagorzały nazista Hans Faust i zlecił Erichowi Heckelowi zaprojektowanie wieży w stylu średniowiecznym, która miała nawiązywać do średniowiecznego zamku stojącego na tym wzgórzu w XIV wieku. Zamek ten początkowo należał do Joannitów a od 1402 r. do Krzyżaków. 
  Wieża oddana do użytku w lipcu 1935 r. stała się odtąd miejscem zlotów nazistowskich organizacji. Początkowo pełniła również funkcje muzealne, min. były tam przechowywane w gablotach szkielety czterech wojów znalezione podczas prac archeologicznych.  Obecnie jest własnością prywatną ale właściciel pozwala turystom korzystać z terenu pod warunkiem że swoim zachowaniem uszanują ten fakt.
  Powrót już po płaskim, początkowo drogą prywatną właściciela wieży do Gralewa, dalej do Janczewa, zjazd na dno doliny jarem poprzez Górki i przez Santok do domu.
  Kolega z którym odbyłem dzisiejszą ekskursję zainteresował się leżącym na przeciwległym brzegu Warty grodziskiem, no to będzie miał wspólną wycieczkę do Borka i przez Santockie Zakole na teren pierwotnego grodu. Muszę tu wspomnieć że do XVIII wieku gród leżał w widłach Warty i Noteci. Po powodzi w 1751 roku Warta zmieniła koryto pozostawiając grodzisko na swoim lewym brzegu natomiast mieszkańcy przenieśli się na prawy wyższy brzeg rzeki.