Stołuń

    W Stołuniu w okresie letnim pomieszkuje kolega z którym przepracowałem kilkadziesiąt lat i razem kończyliśmy naszą karierę zawodową. Jest on również kolegą mojego wczorajszego rekonwalescenta. Rano zapadła decyzja -  "Jedziemy odwiedzić Sławka". Odwiedziliśmy, wypiliśmy po kawce i powrót. Nie mam tylko pewności czy wyszło mu to na zdrowie, miał się oszczędzać a w całej eskapadzie było 26 km dróg terenowych. W każdym razie po powrocie twierdził że czuje się znakomicie.
   Stołuń szczyci się kontrowersyjnym międzywojennym siłaczem Leonem Pineckim, zapaśnikiem który miał być trzykrotnym mistrzem świata i pięciokrotnym mistrzem Europy w tej dyscyplinie. Jako mieszkaniec Stołunia leżącego do 1945 w Niemczech nie posiadał obywatelstwa polskiego ale ciągle podkreślał swoje polskie pochodzenie. Kontrowersje biorą się stąd że według ustaleń lubuskiego publicysty Alfreda Siateckiego są to wszystko mity Był wprawdzie siłaczem ale występował tylko w cyrkach i nie wygrał żadnych ważnych zawodów a jego polski patriotyzm nie wykraczał poza poziom dopuszczalny w hitlerowskich Niemczech. Przed miejscową remizą jest rzeźba przedstawiająca Leona ale w plątaninie wiejskich uliczek jakoś nam umknęła i remiza, i rzeźba.
  W drodze powrotnej obejrzeliśmy drogę krzyżową w Rokitnie która ciągnie się na długości blisko 4 km z licznymi kapliczkami.


    W 1707 r. na najwyższym rokitniańskim wzgórzu rozpoczęto budowę nowego kościoła. Mury miały już ok. 4,5 metrów kiedy wybuchła zaraza i prace przerwano. Dwaj kolejni opaci bledzewscy nie kontynuowali budowy sanktuarium, angażując całą swoją uwagę w rozbudową klasztoru w Bledzewie. Do zarzuconego zamierzenia w Rokitnie powrócił dopiero opat Michał Józef Gorczyński (1742-1747), który przede wszystkim przeniósł lokalizację kościoła na inne miejsce. Wybrał teren w centrum wsi gdzie na sztucznym wzgórku stało dotychczasowe drewniane sanktuarium. W 1742 r, stan murów po trwającej kilkadziesiąt lat przerwie był zły. Nowy opat zauważył liczne spękania i rysy. Uznał że przyczyną takiego stanu rzeczy są źle posadowione fundamenty oraz niepewny grunt. Zdecydował o porzuceniu dotychczasowej lokalizacji, kazał rozebrać wybudowane wcześniej mury, a materiały wykorzystać do budowy murów obecnego kościoła.